Flight change %$#%#%^$^^& (DEEL EEN: 28 januari 2013)

Een paar dagen eerder nam ik me nog voor om weer eens in te loggen en te kijken hoe het er bij stond wat betreft de vliegtickets. Maar zoals het wel vaker gaat, je neemt het je wel voor maar ergens raakt het toch in het vergeethoekje van je gedachte en ben je het weer helemaal kwijt. Tot maandag 28 januari  2013. Op velerlei manieren een zeer gedenkwaardige dag. 

Het was de dag dat onze Koningin Beatrix aankondigde dat ze het wel voor gezien hield en dat ze het stokje op 30 april zal gaan overdragen aan haar zoon Willem Alexander. Dit bericht kwam voor vele toch wel als een verrassing en ook wij zaten aan de buis gekluisterd om onze koningin het zelf te horen zeggen. Als eerste ging door mijn gedachte dat ze groot gelijk had. Vijfenzeventig jaar was een mooie leeftijd om met pensioen te gaan en ze had de laatste jaren behoorlijk wat voor haar kiezen gekregen. Ik weet niet of ik het haar na had kunnen doen. Als tweede gedachte kwam daar gelijk achteraan. …. Dan zijn we er niet. Ook nu zijn we met een koninklijke gebeurtenis niet in het land. Vier jaar geleden was dit met die de vreselijke aanslag in Apeldoorn. Het was best raar om met mensen die in de parken werkten te praten over onze koningin omdat zij het nieuws bij CNN of een of andere andere nieuws zender hadden gezien. Toch ook waren daar Amerikanen van in shock. Twee jaar geleden besloot prins William van Engeland te gaan trouwen met zijn Kate. Niet dat dit nu voor ons zo van belang was maar ook dit was wereldnieuws. Toen zaten we nog op het schip maar daar konden we televisie kijken en zagen we hoe zij met haar prachtige jurk uit de koets kwam en op hem af liep.  En nu dan de kroning van onze Wim-Lex.

Ook nu zitten we op het schip. Het lijkt wel of het zo voorbestemd is dat wij dan met dit soort gebeurtenissen in Amerika moeten zijn. Nu zijn wij absoluut geen felle voorstanders van het koningshuis hoor. Ons kan het niet veel interesseren. Maar tegen het koningshuis zijn we ook niet en is het toch wel een HEEL KLEIN BEETJE jammer dat we niet in Nederland zijn als we overstappen naar een koning. Maar dan wel een HEEL KLEIN BEETJE hoor. We vinden het echt niet jammer genoeg om niet te gaan. Nee dat zeker niet.

Maar op maandag 28 januari kreeg ik om 21:49 ook een mailtje van Tix.nl. Er had een flight change plaatsgevonden en of ik het daar mee eens was. Als ik het er niet mee eens was dan kon ik dit via een button aangeven en dan zou iemand contact met me opnemen. Gezien de tijden die me werden aangeboden haastte ik me om op de “niet mee eens” button te klikken.

De heen vlucht viel nog wel mee te leven maar de terugweg….. dat zou niet echt een leuke afsluiting van onze vakantie gaan worden. Het zou betekenen dat we de kinderen zeker om een uur of half twee, twee uur in de nacht wakker zouden moeten maken om uit te checken, alles en iedereen naar het vliegveld te krijgen om dan tijdig te kunnen inchecken en om 06:30 uur het luchtruim in te gaan. Dat zou nog een idee kunnen zijn was het niet dat we dan om 08:55 uur in Chicago zouden landen en niet eerder dan 18:05 uur weer zouden vertrekken. Een overstap van 9 uur. Nou met drie kinderen lijk me dat toch echt geen aanrader. Ervaring heeft geleerd dat onze kinderen zich heel goed kunnen gedragen op een vliegveld maar om dit nu moedwillig te gaan opzoeken…..Liever niet.

Dus de volgende ochtend maar bellen met Tix.nl. De situatie uitgelegd en verteld dat we toch liever iets anders aangeboden wilden hebben. Die vrouw aan de telefoon begreep de situatie in zijn geheel en ging even kijken. Zij kwam met twee alternatieven. Een route zou dan via Philadelphia gaan of een andere route via Chicago. Er kwam daar dan wel weer een andere kink in de kabel bij kijken. We konden bij deze vluchten niet uit Miami vertrekken. Deze vluchten vertrokken vanuit Orlando!!!!

Ze zou alles nog wel even per mail naar mij toesturen.

Wachtende op de mail begonnen mijn hersenen al op volle kracht te draaien. Hoe is dit op te lossen???? Want het is toch al gauw vier uur rijden vanuit Miami naar Orlando. Was dit een optie?

Het mailtje kwam in de middag. Het aanbod wat er via de mail kwam was toch nog iets anders dan wat ze aan de telefoon had gezegd maar de strekking was wel soortgelijk.  Philadelphia was veranderd naar Houston maar dat maakte in zijn geheel niets uit.

Er moest overleg plaats vinden. Hoe gaan we dit oplossen? Uiteindelijk werd de beslissing genomen om dan de dag van te voren al naar Orlando te vertrekken. Dit zou weer inhouden dat we een plekje moesten zoeken om nog een nachtje te slapen en dat we ons verblijf in het hotel in Miami moesten verkorten. Ook zou er nog een huurauto geboekt moeten worden want met zeven personen in een auto en zeker een stuk of tien koffers zou toch wel een heel groot project worden.

Dit overleg vond plaats in de avonduren want iedereen moest eerst uit zijn werk komen en ik kon dus niet eerder dan de volgende dag aan de slag.

Maar toen verliep die dag toch iets anders dan gepland en het lukte me totaal niet om rustig achter te computer cq telefoon te zitten. Dat was natuurlijk achteraf gezien niet het gelukkigste moment om niet actief met de vakantie te zijn maar geloof me, ik had het niet in de hand. Mijn hele dag bestond uit hollen en rennen en zelfs een ziekenhuis bezoek omdat ons oudste kind een kleine ingreep bij de oogarts kreeg. Ze had een vetbultje in haar onderste ooglid en die werd eruit gehaald omdat hij na drie kwart jaar niet kleiner werd. Integendeel, hij werd alleen maar groter.

Dus een verloren dag die me later ernstig zou opbreken……….. (wordt vervolgt met nog veel meer....)

We zijn onder de magische 100 dagen grens

Het einde komt in zicht. Toen we op woensdag 2 november 2011 de eerste stappen zetten voor deze vakantie leek het weer zo ondragelijk lang wachten. Maar nu we nog maar 98 dagen hebben te gaan lijkt het toch wel alsof het nog maar heel kort geleden is dat we met de plannen zijn begonnen. En nu kunnen we bijna niet meer wachten. We proberen ook elke keer de zinnen anders te formuleren om te kijken hoe het nog korter klinkt. We kunnen zeggen “nog maar 98 dagen” maar ook “nog maar 14 weken” of “nog maar 3 maanden”. Nu klinkt 3 natuurlijk het kortst maar dat zijn dan wel weer maanden. Iedereen hier ervaart het toch op een andere manier. We kunnen in ieder geval niet wachten en bij mijzelf heb ik alweer de eerste paniek aanvalletjes geconstateerd. Wat als het vervoer naar de cruiseterminal niet goed gaat? Wat als we ziek worden? Zal ik geen belangrijke papieren vergeten? Zal alles weer goed gaan met Mea? Wat als de terugvlucht weer hetzelfde wordt als vorige keer? Kleine dingen die totaal niet nodig zijn om paniek van te krijgen maar ik krijg er toch altijd weer een beetje last van. Alles is op te lossen (zie de terugvlucht van vorige keer) maar een groot gedeelte van het oplossen komt toch wel op mij terecht en dat is wel een verantwoording. Maar dat is uitgaan van het negatieve en zo gaan we natuurlijk niet op vakantie. We gaan naar “the happiest place on earth” en daar zullen we gaan genieten ook.

De meiden hebben hun eerste dollars alweer binnen. Opa en oma waren zo lief om een envelopje onder de kerstboom te leggen. Die weten ondertussen toch niet meer wat ze de meiden moeten geven en dan is dit toch iets waar ze heel vrolijk van gaan worden.

Yentle is druk aan het sparen. Ieder euro-tje wordt apart gelegd en probeert zoveel mogelijk bij te “klussen” om haar zakgeld te verhogen. Zij wilt graag met die spectaculaire koptelefoon Beats bij Dr Dre in het vliegtuig zitten en het ziet er naar uit dat dit ook wel gaat lukken. De meiden zijn altijd wel zuinig op hun euro-tjes maar Yentle is van de drie wel diegene die het geld het makkelijkst uitgeeft. Het is goed dat zij straks wel ervaart wat het is om ergens lang voor te moeten sparen. Zal ze het toch meer waarderen.

 Toch zal het dit jaar voor ons gezin een stukje lastiger zijn om te vertrekken. We gaan dit jaar voor het eerst iemand of iets achterlaten. Sinds 21 december 2012 hebben wij een huisgenootje bij. Dit is onze grote Tess. Zij is een Biewer Yorkshire Terrier . Sinds Zoë (de hond van mijn ouders) in maart is overleden was er een groot gat ontstaan. De meisjes zijn heel hun leven al een hondje gewend en wilden weer ontzettend graag een hondje. Nu was het wat lastig om hun vader te overtuigen dat dit een goed idee was voor ons gezin maar na maanden van discussiëren, argumenteren, beloften en afspraken gingen we toch in oktober bij een nestje kijken. Tess viel op door een brede zwarte band op haar ruggetje met daarin een witte stip. Wij vrouwen waren gelijk verkocht. Op 21 december kwam ze in ons gezin en ze is echt geweldig. Het is wel even wennen want mijn dagelijks leven draait nu wel heel erg om haar heen. Heel de ochtend winkelen en boodschappen doen is niet handig met een puppy thuis in haar bench. En boodschappen doen met een hondje is ook niet geweldig. Maar gelukkig missen de oudelui Zoë ook nog steeds enorm en kunnen ze nu al hun liefde en aandacht aan Tess kwijt. Dus een oppas om de hoek voor kind en hond. Het gaat heel goed met haar en de meiden zijn echt verschrikkelijk dol op haar. Zo ontzettend dol dat ik daar DOL van wordt als je begrijpt wat ik bedoel. Vaak wordt er ruzie gemaakt wie haar eten mag geven, uit mag laten, met haar mag spelen, wie haar op schoot heeft. Je kan het zo gek niet bedenken of ze hebben er strijdt over wie het mag doen. Ik verwacht niet dat ze dit tot het einde van Tess haar leventje vol zullen houden maar voor nu is het wel heel aandoenlijk om te zien hoe gelukkig ze met haar zijn.

De oppas voor de vakantie is ook al geregeld. Ze mag naar Marga. Daar zal ze met open armen worden ontvangen want haar kinderen zijn al heel lang met hun vader bezig voor een hondje maar die hebben (jammer genoeg) nog geen succes gehad. Wel hebben ze al tips and tricks aan mijn meiden gevraagd dus ik ben bang dat ook Orlando er eens aan zal moeten gaan geloven. Maar hij kan in ieder geval oefenen met onze Tess. Heel fijn dat ze bij hun kan zijn want we weten zeker dat ze het daar geweldig fijn zal hebben. Maar we zullen haar toch wel gaan missen. Ook al hebben we het daar geweldig naar ons zin en zullen we weer elke dag ten volle benutten. We gaan haar missen. Daarvoor heeft dit heel klein diertje al een te grote plek in ons hart ingenomen.

  

Alle bedden zijn geregeld

Ondanks dat we deze week de verjaardag van Sinterklaas hebben gevierd en ik daarna ons huis weer in kerstsfeer heb gebracht had ik toch nog een gaatje over om de laatste bedden te regelen. Onze slaapplek in Miami had ik nog niet geregeld. Nou is Miami niet de makkelijkste plek om een bedje te vinden want de hotels zijn niet echt goedkoop, tenminste de hotels in de wat betere en leukere buurten. Ik heb gekeken om het via Priceline te boeken maar dat is toch wel een uitdaging hoor. Ik heb het nog niet helemaal door en ik heb ook twee kamers nodig. Na een beetje gekeken te hebben besloot ik toch maar om het avontuur niet aan te gaan. Ik wilde het risico niet nemen. Maar bij Booking.com zag ik ook leuke hotels. Nu werd het weer een zaak om in de juiste buurt terecht te komen. Vorig jaar hadden we een hotel vlak bij het vliegveld maar toen we daar ´s ochtends nog even rond wilde kijken kwamen we nou niet echt in een prettige buurt terecht. Dus liever niet daar…..maar waar dan wel??? Rondkijken, rondkijken en nog een beetje rondkijken. Onze wensenpakket in de achterhoofd houden en welk hotel komt daar dan het dichts bij. Nou dat werd uiteindelijk het Hampton Inn & Suites Miami Downtown/Brickell.

Deze Hampton Inn ligt op een half blok van het station van de gratis Brickell Metromover in Miami. Het heeft een buitenzwembad, biedt gratis WiFi en beschikt over ruime kamers met een hdtv van 37 inch. Alle kamers van de Hampton Inn in Miami zijn voorzien van koffie faciliteiten, een haardroger, een kluisje, een comfortabele zithoek en een bureau.

Hampton Inn & Suites Downtown Miami/Brickell ligt op 3,2 km van de American Airlines Arena en Bayside Marketplace en op 15 minuten rijden van de internationale luchthaven van Miami.

Het hotel heeft een fitnesscentrum en een businesscentrum. Diverse activiteiten en excursies kunnen geregeld worden bij de conciërge/activiteitenbalie. Er is een winkel naast de lobby.

Elke ochtend wordt er een ontbijtbuffet geserveerd. In de lobby is gratis koffie verkrijgbaar en 's avonds is in de Lobby Bar een compleet aanbod aan drankjes beschikbaar.

Dit is wat ze er zelf over zeggen: 

The Hampton Inn & Suites® hotel in Miami Brickell Downtown is surrounded by a multitude of dining and entertainment options, there is something for everyone, and all you have to do is stroll along the adjacent blocks to find it, everything you need is in Brickell:

• Within walking distance to Brickell Miami's global financial hub
• Within 1 to 3 blocks of over 30 of the best restaurants, cafes and bars in the area
• Shopping and entertainment is within 1 to 3 blocks from our hotel
• Half-block from our front door, the FREE MetroMover expands our guests’ convenience zone to all of downtown Miami providing easy access to Bayside Marketplace, American Airlines Arena, and Adrienne Arsht Center for the Performing Arts
• The FREE Miami Trolley stops only a couple blocks from us at Mary Brickell Village providing easy access to Bayside Marketplace, American Airlines Arena, and Adrienne Arsht Center for the Performing Arts
• The MetroRail is also half-block from our front door providing easy access to Dadeland Mall, Coconut Grove, and other parts of the town.
• The new MetroRail Orange line connects the Miami International Airport MetroRail Station to the Brickell MetroRail Station, 7-days a week, from 5AM - Midnight
• Just 15 minutes from Miami International Airport, Miami Beach, Aventura, Coral Gables, the Dolphin Mall, and the best South Florida Beaches
• Less than 5 minutes from the Port of Miami
• Easy access to major highways: I-95, S.R. 836 (Dolphin Expressway), S.R. 826 (Palmetto Expressway), and Florida Turnpike

 De foto´s liegen er ook niet om

                                                           

                                                     

Daar gaan wij dus de laatste vier nachten van onze vakantie slapen. Het ligt vlakbij het strand en een ontzettend leuk uitgaansgebied. Er staan een aantal leuke uitstapjes op de planning maar nog niets concreet. Ben nog op zoek naar een leuke reisgids met alle bezienswaardigheden van Miami. Die hoop ik volgend jaar bij het Boekenfestijn in Ahoy te kunnen scoren. Daar heb ik het bijna net zo naar mijn zin als in een Orlando pretpark. Maar de website van het  Hampton Inn & Suites in Miami biedt ook het nodige aan informatie dus die vijf dagen in Miami zullen zeker wel goed besteed worden.

De creditcard rookt! Een goede week

Ik ben deze week  flink bezig geweest om aardig wat geld van onze creditcard af te laten schrijven.

De leuke maanden zijn nu aangebroken waarin weer behoorlijk wat geregeld kan worden. Ik ben een tijdje rustig geweest met het regelen maar nu steekt het  Amerika virus weer in volle vaart op en worden er weer heel wat uren besteed aan het uitzoeken en vastleggen.

Voor nu zijn de Discovery Cove tickets, de huurauto en de reservering voor het “Be our Guest” diner weer geregeld.

Op 12 mei gaan we naar Discovery Cove. In 2009 zijn we daar ook heen geweest en dat was toch wel een heel bijzondere ervaring. Het is een prachtig park waar “maar” een maximum van 1000 bezoekers per dag mogen komen. Hier kan je zwemmen met Dolfijnen en snorkelen, exotische vogels voeren in een aviary en nog veel meer. Het is All- Inclusive dus eten en drinken is heel de dag “gratis”. Je bent er vanaf 7:30 uur welkom en om 5:30 sluiten de deuren weer. Toen we in 2009 er waren zijn we er speciaal heen gegaan om met de dolfijnen te gaan zwemmen maar jammer genoeg kon toen niet iedereen daar van meegenieten. Solange was de enige die niet met de dolfijnen mocht mee zwemmen. Daar was ze toen te jong voor en ze had nog niet haar zwemdiploma’s. Dat gaan we dit keer goedmaken. Ook Mea is nog nooit met dolfijnen in aanraking geweest. Dus nu gaan alle drie de meiden samen met hun mama het water in voor weer een fijn half uurtje knuffelen en zoenen met een zilverkleurig vriend of vriendin. Yentle had natuurlijk geen bezwaar om nog een keer met een dolfijn te zwemmen en ik “offer” me wel op om de begeleidende volwassene te zijn. Zwemmen met dolfijnen gaat naar mijn idee echt nooit vervelen. Kenneth, opa en oma blijven lekker aan de kant staan om alles vast te leggen. Vanaf daar zullen ongetwijfeld ook hele mooie beelden gemaakt kunnen worden en dus kunnen we het foto pakket wel overslaan. 

Maar tussen 2009 en nu heeft Discovery Cove toch het nodige aan veranderingen ondergaan en ze hebben het park flink uitgebreid. Ze hebben nu ook andere belevenissen die je kan reserveren. Eén daarvan hebben Kenneth en ik ook uitgekozen. Wij gaan meedoen met de Sea Venture. Hier kan je met een duik helm op een half uur onder water tussen de vissen lopen. Je hebt er geen duik brevet voor nodig.

Sea Venture
The Grand Reef’s innovative experience, SeaVenture, is an underwater walking tour where, while wearing a dive helmet, you’ll feel right at home under the sea. You don’t even have to have SCUBA certification. Find up-close excitement around every corner, each step yielding a new discovery. Easily climbing down a ladder and setting foot on the reef floor, you’ll come eye-to-eye with sharks through a full, 8-foot-tall, 21-foot long panoramic windows. During the journey, you’ll experience one-on-one touches with unique animals, schools of fish and velvety rays– and even touch unique sea life found along the way. The adventure ends with schools of fish feeding around the divers with the massive open reef as the backdrop. SeaVenture is a once-in-a-lifetime, undersea experience available for a nominal fee. Some say it’s like walking on the moon – but surrounded by fish.

 

Het lijkt ons echt geweldig om dit een keer mee te maken. De meiden zijn er te klein voor (Yentle eigenlijk niet maar die maken we maar niet wijzer dan dat ze is i.v.m. de andere twee). Oma heeft geen zwemdiploma’s en opa ziet het eigenlijk toch ook niet zo zitten. Als ik naar het filmpje kijk dan lijk het me een super ervaring en ben ook heel nieuwsgierig hoe het zal zijn om met zo’n helm op onder water te lopen tussen de vissen. Ik ga er vanuit dat we onze camera mee mogen nemen en dat we een hoop foto’s en filmpjes kunnen maken. Deze herinnering moet wel goed vastgelegd worden want dit ga je echt niet zo snel nog eens doen.

Wanneer je de tickets voor dit park vastlegt krijg je automatisch ook de tickets voor Seaworld en Aquatica erbij. Deze zijn dan binnen 14 dagen te gebruiken. Dat is dan toch wel mooi meegenomen. Eigenlijk stond Seaworld dit jaar niet echt op ons verlanglijstje maar nu we toch de tickets hebben, hebben we er toch ook wel heel veel zin in. Zeker gezien de prachtige foto’s die ik de laatste weken weer op verschillende blogs ben tegen gekomen.

Toen kwam de huurauto aan de beurt. Na gedegen onderzoek kwam ik uit bij USCarHire. Deze had een hele mooie prijs voor een Full Size SUV. Het werd  een Chevrolet Tahoe or similar. Kenneth werd al helemaal vrolijk bij het idee om zich daar twee weken in te verplaatsen. De auto zelf konden we bij Alamo ophalen. Prima geregeld en klaar ermee……… dacht ik.

Ineens was Rick (Orlandofans forum) zo vriendelijk om op Orlandefans Forum een topic te plaatsen dat je bij Hertz 30% korting kreeg en ook automatisch gold member werd wanneer je daar je auto huurde. Dat was toch wel heel interessant. Zeker een bezoekje op de site waard. Rick en Pieter (allebei van het forum) maakten er een gezamenlijk project van en zelfs de stappen werden je een voor een uitgelegd. Zelf uitzoeken was er eigenlijk niet meer bij. Een kwestie van volgen en dan zou het wel goed komen. En dat kwam het ook. Nadat ik me eerst had geregistreerd kon ik klikken op de 30 procent korting button en Voila! Daar kwamen de auto’s tevoorschijn waar je uit kon kiezen. Hier heeft Kenneth helaas toch iets op in moeten leveren. In het lijstje stond geen Chevrolet Tahoe maar wel een Chevrolet Traverse.

Nou is dit nog een enorm bakbeest hoor. We passen er met ons zevenen prima in en daar ging het toch om. Het eind bedrag scheelde toch wel. Het was niet echt enorm, blijkbaar was die andere site toch echt zo slecht nog niet, maar genoeg om het toch interessant te maken. Hier konden we toch zeker nog keer van uit eten met zijn zevenen (en misschien wel twee keer ook!). En wie weet.....als ze op zijn krijg je altijd een upgrade. Dus toch maar op akkoord geklikt. Best wel zenuwachtig hierover want nu was het zaak om onze boeking bij USCarHire ongedaan te maken. Nou dat was echt geen probleem. Een mailtje was voldoende om het ongedaan te maken het de aanbetaling terug gestort te krijgen.

Dus vanaf 4 mei 2013 rijden we 15 dagen in deze grote jongen

En dan als klap op de vuurpijl de reservering voor diner in het “Be our Guest”- restaurant  op dinsdag 7 mei 2013. Vandaag was het precies 180 dagen voor 7 mei 2013 en kon ik onze boeking maken. Ideaal dat je dit nu tegenwoordig  via internet kan doen. Scheelt een heleboel met het spellen van je naam, adres en andere gegevens. Het lukte me altijd wel maar bezorgde toch altijd een hoop stress. Het First-name-alphabet van Wikipedia hielp me gelukkig altijd wel een heel eind op weg.

Magic Kingdom zal het enige park zijn die we volgend jaar willen gaan bezoeken van Disney. Na zeven dagen op de Disney Fantasy te hebben rondgelopen zal onze Disney kriebels aardig gestild zijn. Maar aangezien ze de afgelopen jaren druk bezig zijn geweest met het Fantasy gedeelte willen we toch daar even gaan kijken.

Het oude Fantasy land hebben ze nu ook omgedoopt tot New Fantasyland want er is een hele hoop bijgekomen. Met drie prinsessen in huis konden we natuurlijk niet dit park overslaan. Nieuwsgierig zijn we naar het circus terrein. Bij Storybook Circus zijn oude attracties in een nieuw jasje gestoken en ook is er nog wat extra erbij gekomen. Maar helemaal nieuwsgierig zijn we natuurlijk naar de attracties van het Enchanted Forest. Je hebt er nu ”Under the Sea”- Journey of the little Mermaid, 

“Enchanted Tales with Belle” en ook zijn ze druk bezig met iets van Rapunzel. Het kasteel van Beest is natuurlijk al van buiten prachtig om te zien maar schijnt van binnen ook spectaculair te zijn.

Dat willen we natuurlijk heel graag voor ons zelf zien, aangezien we de “voorzitster van de Belle-fanclub” hier in huis hebben wonen. Solange kan niet wachten totdat ze het allemaal van heel dichtbij kan bekijken.  En dus gaan we er maar eten. Voor de lunch kan je geen reservering maken maar dit moet wel voor het diner. 

Dat moest dus vandaag gaan gebeuren want ik vermoed dat we zeker niet de enige zullen zijn die nieuwsgierig  zijn. De menukaart ziet er in ieder geval al zeer appetijtelijk uit en ik denk dat de omgeving de spreekwoordelijke slagroom op de taart zal zijn. Voor Solange zal het niets uitmaken. Al zou je die daar een boterham met pindakaas geven….als ze er maar is!

Deze week was een productief weekje, al blijft er nog genoeg te regelen over. Heerlijk om nog het nodige in het vooruitzicht te hebben. Dat maakt het wachten in ieder geval weer wat dragelijker . Vandaag is het nog 168 dagen totdat we gaan vliegen!

(Click op het menu en je kan zien waaruit we kunnen kiezen)

One ticket down. A few more to go!

Vandaag weer iets geregeld. Op het Orlandofans stond een post over Legoland. Legoland is open sinds 2011 maar pas nadat wij daar voor onze vakantie waren. Het is volledig gemaakt van Legoblokjes en het is ook echt wel groot. Het bestaat uit verschillende attracties maar ook een soort van Madurodam gedeelte. Allerlei mini gebouwen maar dan wel van Legoblokjes. Er is ook een waterpark bij maar of we daar ook echt tijd voor hebben....dat moeten we daar maar bekijken. Het kan in ieder geval geen kwaad om  onze zwemkleding mee te nemen. Beter mee verlegen dan om verlegen.

Er is nu een aanbieding, voor elke volwassene mag een kind gratis mee naar binnen. Er is een maximum van drie kinderen maar meer kinderen zijn we toch niet van plan mee naar binnen te nemen. We hadden al voor Legoland tickets gekeken bij Undercover Tourist en die hadden ook een leuke deal maar toch hebben we voor deze deal gekozen. Bij Undercover Tourist kreeg je een tweede dag gratis maar daar moest dan wel gewoon voor de kinderen betaald worden. Aangezien we toch al niet zeker wisten of we van die tweede dag gebruik gingen maken was de keuze redelijk makkelijk. Met deze deal houden we toch een dikke $150 in "the pocket" en die kunnen we weer voor andere leuke dingen gebruiken.

Samen met Solange heb ik dit filmpje zitten kijken en zij kan bijna niet wachten totdat ze daar mag rondlopen. Natuurlijk maakt ze zich nu al druk of ze wel overal in mag, want ze twijfelt nog zeer of ze voor alles de juiste lengte heeft. Tja, dat is iets wat ze niet echt in de hand heeft al heeft ze nu wel beloofd dat ze heel goed gaat eten en dat ik haar ook een keer in de week een flinke schop onder de kont mag geven. "Niet zacht hoor mama, maar een flinke schop, daar word je toch groter van???" (Echt, van dit meisje kan je toch alleen maar houden.) "Nee hoor meid, dat doet het niet voor je. Al weet ik het niet zeker wat betreft het eten, dat kan je voor de zekerheid maar beter wel doen!" (Kan nooit kwaad om een extra stimulans achter de hand te hebben ;-)  ).

Vandaag zag ik ook dat we al onder de 200 dagen wachten zijn gekomen. Dat is leuk!! Heb maar gelijk een vacation ticker op de blog geplaatst. Is het toch een stuk makkelijker bijhouden hoeveel nachtjes we nog moeten slapen voordat we weer mogen. De leuke regel dagen gaan er nu ook aan komen. De speciale restaurants waar we willen gaan eten, de excursies vanaf het schip. Het gaat weer helemaal leven.